Biliyorum bu el yazısının verdiği keyfi vermeyecektir okurken ama bu sefer bir değişiklik olsun teknolojinin nimetlerini kullanalım dedim. İyi yapmışım dimi? J ( ay bu ne? smiley yaptım bu çıktı görüyor musun yeni bir şey öğrendim.) Neyse konuyu dağıtmayalım. Konu mu ne? Konu yok aslında sadece içimden geldi gene öyle bir şeyler yazmak istedim sevgilime. Aklımda da bir şi yok doğrusunu istersen.

  Bir insanı tanımak ne güzel bir duygu... Gerçekten, düşünüyorum da seni nasıl sevdim neden sevdim ben bunları haalaa çözebilmiş değilim. Tamam biraz şıpsevdiyimdir. Sevgimi pek sorgulamam (düzeltiyorum, HİÇ sorgulamam) Yani sadece aşkı değil herhangi bir insana duyduğum sevgiyi de sorgulamam. Severim, o kadar! Bunu zararları yok mu? Var tabi. İnsanlara gereğinden, hak ettiğinden fazla değer veriyorum sonra da kırılıyorum. Sonra “bir daha yapmıycam” diyorum sonra yine yapıyorum. Ben galiba yanlışlarımdan pek ders almıyorum ya da insanların kötü olabileceğine kendimi bir türlü inandıramıyorum. Ama bu sefer biliyorum, bu sefer  içgüdülerimin beni yanıltmadığını biliyorum; karşıma hem insan olarak hem sevgili olarak harika biri çıktı sonunda... “Thank god, I found you” demiştin  tam dört ay önce. Bunu ikimiz adına söylemişsin. J

    Yaaa, küçük maymun, 4 ay oldu... İnanılmaz geliyor bana. 4 ay önce hayatına küçük bir tweety’nin gireceğini, tweetylikten little tantanlığa yükseleceğini, İngilizce ödevini yapmadığın için sana fırça atacağını, bilgisayar konusundaki cahilliği yüzünden seni çıldırtacağını ve bütün bunlara rağmen seni çok ama çok seveceğini düşünebilir miydin? Bana sorarsan 4 ay önce ben senin gibi bir delinin hayatıma gireceğini, Türkçemle, büyüyen totomla dalga geçeceğini, fırsat buldukça yanaklarım kıpkırmızı olana kadar beni utandıracağını ama bütü bunlara rağmen beni sevdiğinden emin olacağımı bilemezdim. Ama artık biliyorum ve bundan mutluluk duyuyorum...

  Seni seviyorum, güzel bebeğim ve sevgilin olmaya bayılıyorum.... J